Mijn afstudeerproject begon met de vraag: wat drijft mij als maker en welke thema’s wil ik onderzoeken? Ik begon met veel schrijven, reflecteren en verkennen. Met woordwebs, collages, inspiratiebeelden en vormstudies maakte ik mijn ideeën concreet en kreeg ik stap voor stap helder wat de kern van mijn project is.

Dans speelt een belangrijke rol in mijn leven en vormt het natuurlijke startpunt van mijn onderzoek. Het biedt houvast tijdens het experimenteren en leidde al snel tot een focus op scenografisch ontwerp. In plaats van het ontwerpen van functionele ruimtes wilde ik een ervaring creëren waarin emotie, beweging en beleving centraal staan.

Gaandeweg kwam vrouwelijkheid als belangrijkste inspiratiebron naar voren. Ik wilde een feministisch statement maken dat niet over emancipatie gaat, maar over de ervaring van vrouw zijn: de balans tussen kwetsbaarheid, intuïtie en innerlijke kracht. Dit is zowel gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen als op die van andere vrouwen en vormt het hart van mijn project. Het doel hierbij is om vrouwelijkheid op een krachtige en inspirerende manier te verbeelden.

Om deze ideeën tastbaar te maken, koos ik voor een vorm waarin beweging, ruimte en beeld samenkomen. Het experimentele werk in de blackbox-studio stelde mij in staat theorie en praktijk te combineren. Voor mij is dit project niet alleen een creatief experiment, maar ook een manier om mijn drijfveren en artistieke stem zichtbaar te maken.